Black Sam

آدرس وبلاگ جدید

2011-06-24T00:42:00.001+04:30

http://blacksam.blogfa.com/

...این من

2011-02-23T23:12:00.003+03:30

بار دیگر سلام بر زاد روز من

سال ها می گذرند

از پس لحظه ها و ساعت ها و روزها

و من

همچنان همان من غریب، همان من بیهوده، همان من پوچ

تنها فرق منِ این روزها، گرانیست!

منی که تمام منیتش را به نگاهی می فروخت

اکنون گران می بیند، گران می آید و گران می خواهد

شاید این همان خاصیت لحظه های فراق است،

تنفر،

انتقام.

و سرانجام،

آسودگی.

!یا سمیع

2011-01-10T21:15:00.003+03:30

قبله بیار، می افتم

خاک بیار، می بوسم

ورد بگو، می خوانم

تنها بگو این کبریایی عرش،

گوش هم دارد یا سمیع؟!

باختی

2011-01-01T00:55:00.000+03:30

این ضربدر سیاه در کدامین نگاهت خفته بود

که این چنین سوزاند سینه ی کاغذیم

چه سفید ره به آغوشت گشوده بودم

و چه سبز طفلمان را بوسه می زدم

سرخ بودی

سرخ بودی و سرخ ماندی

سرخ بودی و سرخ می مانی

ای بازنده ی زیبایم

ای بازنده ی محبوبم

ای بازنده ی سیاه ...

...

2010-12-07T18:49:00.001+03:30

گل سرخم به سطل زباله ای پر پر شد ...

باشد تا کودکی فقیر بخندد با عروسک ها ...

مرهمی شاید، بر اندوه من ...

باشد تا کودکی فقیر گرم شود با آن شال ...

مرهمی شاید، بر سرمای من ...

گل سرخم به سطل زباله ای پر پر شد ...

ماه من

2010-11-08T14:14:00.001+03:30

تا صبح خورشید می خواستی و من، چشم به ماه

تا صبح سکوت می نالیدی و من، اشک و آه

تا صبح خواب می بوسیدی و من، گونه ها

روزگار

2010-10-19T00:04:00.006+03:30

چشمانم را خواهم بست بر زلالی خیالات قلبم

و از پس غبار خاکستری سیگار، نگاه می کنم به روزگار

روزگاری که بر نمی تابد شکلات تلخ را

روزگاری که به قتل رسانده است آن کودک بی گناه را

و روزگاری که محبت را در نطفه خفه کرده است

و دوست داشتن را، به جز وارستگی، معنا

پ.ن : مدت ها پیش نوشته بودمش؛ اما نمی دانم چگونه فراموشش کرده بودم؟!

عقرب

2010-10-06T22:50:00.007+03:30

کلبه ام سوراخ شد؛ سقوط می کنم

کلبه ام سوراخ شد؛ غرق می شوم

چشمانم را که باز کردم، روی شش تا بودم

دست و پاهایم ...

تکان نمی خوردم

دُمم، دُمم در آن سوراخ بود

در آن سوراخ بود تا سقوط نکنم

تکان نمی خورم؛ سقوط هم نمی کنم؛ غرق هم نمی شوم

هیچ راهی نیست

سکون، و سکون

بر این عقرب هیچ راهی نیست جز سکون

تا پیش آورند ...

گرما را حس می کنم؛ هر لحظه داغ تر می شوم

گرداگردم است؛ گرداگرد کلبه ام

شعله ها نزدیک تر می شوند

شاید بی حرکت ماندم؛ سقوط نکردم؛ غرق هم نشدم

و سوختم ...

اما نه ...

به خود زهر فرو می کنم

قبل از سقوط، قبل از غرق شدن، و قبل از سوختن

زهر فرو می کنم ...

وداع ...

وداع ای کلبه ی کثیف و دوست داشتنیم

وداع

از آن اوست

2010-09-26T20:19:00.001+03:30

برِ آسمان از چه خواهی رفتن؟

سفیدی از آن اوست

بر دو بال ابر از چه پرواز کردن؟

رهایی از آن اوست

گرد خورشید از چه طواف کردن؟

خورشید از آن اوست

این غمکده ی نورانی

این روشنایی وحشتزا

این پاکی پلید

از آن اوست

بس است

2010-09-02T02:28:00.002+04:30

این آشیانه بفروشم که دگر جای نخواهم

رؤیاها چه زیبا رخ نمودند

آتش ها چه سخت سوزاندند

مرگشان فرا رسید

گویی فقط در قصه ها رنگ حقیقت داشتند

روزها از پس روزها

ذهن، خسته ی دل شدست

دیگر بس است

این معرکه دل می کشد

این معرکه خنجرزار من است

التماست می کنم

اشک هایم را نگر

التماست می کنم

دیگر بس است

زمانی شب هایم روشن بود

2010-08-23T22:29:00.001+04:30

هر شبم غمی ست جان فرسا

هر شبم ظلمت است

زمانی شب هایم روشن بود

و عشق بازی من و ماه ...

هر شبم دیگر فراموشی

هر شبم پر از خاموشی

زمانی شب هایم روشن بود

و عشق بازی من و ماه ...

هر شبم حقایقی تلخ

هر شبم مرگ رؤیاها

زمانی شب هایم روشن بود

و عشق بازی من و ماه ...

هر شبم حبس در سلول

هر شبم گردنی بر دار

زمانی شب هایم روشن بود

و عشق بازی من و ماه ...

همیشگی

2010-07-28T21:56:00.001+04:30

حتی اگر نباشد، هست از او خاطرات خوش

حتی اگر نباشد، هست از او رؤیاهای خوش

حتی اگر نباشد، هست از او احساسات خوش

حتی اگر نباشم، هست کنارم از ازل، هست کنارم تا ابد

خوشا این افکار خوش

پ .ن :

معذورم بخاطر تأخیر زیادم.

باد

2010-05-09T22:55:00.002+04:30

باد که وزید، سبک شدم

باد که وزید، رها شدم

باد که وزید، هدیه شدم

باد که وزید، تمام شدم.

پ.ن :

گاه با خود می اندیشم، آنقدر که بعضی ها برایم مهم هستند، من هم برایشان مهم ام؟!

خلأ

2010-05-03T21:42:00.002+04:30

صندلی ای با پایه هایی بر سقف

سری آویزان از تنی واژگون

اتاقی ست کَفَش سبز، به رنگ لجن

و هوایی خفه تر از عمق مرگ

قانون تو را به کف می خواند

و تو همچنان چسبیده به سقف

اینجا سرای کرکسان

اینجا بهشت کرم ها

اینجا قتلگاه عظیم

اینجا گورستان کاخ نما

کدام خلأ تو را به کف نسپرد ؟

کدام خلأ ؟

هجرت

2010-04-11T20:00:00.002+04:30

چه ناب قلب ها می دیدم

که چشم ها کم سو بود

چه سبز واژه ها می شنیدم

که گوش ها سنگین بود

چه پاک دست ها لمس می کردم

که پاکی یک قصه بود

بیداری، بیداری

چه کاری زخم ها، خنجرها پا بر جا

شب های تشویش، چه دراز

چه سرخ، جای تازیانه ها بر این روح

طوفان اشک ها، چه سیاه

چه سوزان آتشی، می گداختم

خطاهای من یا دیگران؟

پشیمانی، پشیمانی

تک پرتوی سفید تر از ماه

کر گشته ام. چه صدایی!

تک دلی سرخ تر از شقایق

کور گشته ام. چه نوری!

تک امیدی سبز تر از برگ های بهار

لمس گشته ام. چه احساسی!

روشنی، روشنی

نوزدهم فروردین

2010-04-08T11:47:00.006+04:30

:به مناسبت سالروز درگذشت صادق هدایت

شروعی به تلخی یک پایان

...نمی دانم

2010-03-31T22:14:00.001+04:30

گرمای جاودان توهمات خوشمزه

تابستان ارتباطات واقعی

درختان همیشه سبز کاج

گل های سرخ ِ فصلی ِ عاشقا

کتاب های نزدیک تر از من به من

من ِ دور از همه

اعتماد به خاطر تعهد یا اعتماد به خاطر ... ؟

شاید زیادی حساسم، شاید هم زودرنج !

ته کوچه. زمان را نمی دانم. شاید نیمه شب است؛ شاید هم ساعتی مانده به صبح.

نشسته ام بر حلبی برعکس. پشتم به دیوار. نمی دانم تاکنون چند نخ شدست؟ تنها مسحور دود آبیشم.

آتش گسترده ایست مقابلم. اما افسوس، گرم نمی شوم. از درون یخ بسته ام.

زل می زنم به خاکسترها. چه کرده ام؟ نمی دانم درست یا غلط؟

سوزاندمشان همه را، همان ها که نزدیک تر از خودم به منن، و دورتر از هر آنچه واقعیت می نامندش.

نمی دانم...

تنها یک امید

شاید گرمای آن تابستان، فناناپذیر شد، حتی در زمستان...

شاید آن گل های سرخ، پژمرده نشد، حتی در برگ ریزان...

ابدی...

...بیا

2010-03-30T14:03:00.002+04:30

بیا ای سرخی گل شقایق

که حضورت بوییدنی است

بیا ای آتشین پرتو خورشید

که حضورت دیدنی است

بیا ای آواز خوش قناری

که حضورت شنیدنی است

بیا ای روح جاری دقایقم

که حضورت زندگی است

...شاید... ای کاش

2010-03-24T20:27:00.001+04:30

کوه ها سبز گونه می خوانند غم مرا

ابرها سپید گونه می خوانند رنج مرا

و رودها آبی گونه می خوانند غربت مرا

اما، گل ها سرخ گونه می خوانند تو را

و تو، نمی دانم به چه رنگ می خوانی مرا ؟

چشم ها را چه شدست ؟

که سرخی هردم عمیق تر می گردد !

گل ها حقیقی اند یا باز هم خیال ؟

این بار شاید حقیقت است

حقیقتی زیباتر از همه ی آن خیالات خوش

ای کاش ...

بخوان

2010-03-12T01:51:00.002+03:30

بخوان به نام آنچه رفت

بخوان که خواندنی تر است

بخوان به نام قلب من

که راه خود گرفت و رفت

بخوان به نام آن گلی

که سرخ بود ولی شکست

بخوان به نام مرغ شب

که ناله اش غم من است

بخوان به نام آتشی

که شعله اش مرگ من است

بخوان به نام آن اتاق

که محبس روح من است

بخوان به نام آن خدا

که از برم گریخته است

بخوان به نام آنچه رفت

بخوان که خواندنی تر است

صورتک

2010-03-09T21:54:00.001+03:30

بنداز آن نقاب خوش، که چهره ات دیدنی است

صورتک شاید سفید، اما سیاه واقعی است

هر چند سرخی گونه ها، نهان نیست از پس نقاب

اما بنداز صورتک، سرخ تر باشد دیدنی است

ای کاش هر چه صورتک، نابود می شد از زمین

تا چهره های پر ز غم، عرش را به لرزه می کشید

!چه بود! چه هست

2010-03-06T16:08:00.006+03:30

روزی عطری می آمد از آن سو که مستی یکه تاز بود

سرخی زیبا بود و سفیدی حیات بخش

آواز جان افزای نبض ها و مجرد پرواز آبی

ذهن های بکری که رهبری نبودشان به جز دل

سکوت سخن می گفت خوش صوت تر از قناری

قدم ها تر می گشت آنگاه که می باریدند از شوق

کابوس ها رؤیا می گشتند؛ رؤیا واقعی می نمود

تلخی ها شیرین می شدند؛ شیرینی خواستنی

مرزها ناپدید بودند بین روح و جسم

قصه ها هستی می زاییدند که خدا داماد گشته بود

اصل بر روشنایی بود، حتی آن وقت که چشم ها بسته بود

سازها عبادت بودند؛ پرستشی در پیشگاه آدمی

ابلیس دویدن رها نمی کرد، لبالب از انتقام

و خدا در کنار من؛ می رقصید در آغوش من ...

بسم الله ...

کنون می خوانم فاتحه بر سر گور خدا

دیوارها بلند شد؛ قدم ها سست

قصه ها می جنگند؛ چشم ها می بازند

گوش ها گم شدند؛ آوازها دلخراش

زشتی میزان شد؛ مقیاس درازی زبان

مسموم شده است پرتو خورشید؛ ماه ضجه می زند

آتشکده می سوزاند؛ کشیش مُسکن است

سرو کوتاه گشته است؛ کلاغ محبوب ترین

زخم ها عمیق شدند؛ مرهم ها سیاه

سرخی یعنی رنگ خون؛ سفید یعنی هوس

خنجرزارها تازه اند هر دم با بارش خون

شیطان مست کرده است، چون بیکار گشته است

خشم و نفرت عادی شده است؛ انتقام شاید دلیل

وارستگی بهانه است؛ غرور پشت پرده است ...

!فقط همین

2010-03-05T19:42:00.002+03:30

روباه، وزغ و جغد

مکار

دونده

دم دراز

مثل روباه

شکم بزرگ

جهنده

زبان دراز

مثل وزغ

ناله ی شبانه

چشم های روشن

شوم

مثل جغد

فقط همین !

!مظلوم کشی

2010-02-27T20:21:00.014+03:30

عشق مثل یک آواز دور، یک نغمه ی دلگیر و افسونگر است که آدم زشت و بد منظری می خواند. نباید دنبال او رفت و از جلو نگاه کرد!

صادق هدایت

ریسمانی معلق

در انتظار به دار آویختن

پای چوبه

احساسات

جرم

هستی شان !

!سلام

2010-02-24T23:47:00.002+03:30

! سلام بر زاد روز من

سلام بر شب !

سلام بر تنهایی !

سلام بر غربت !

پ.ن :

باز پنجم اسفند است ...

...

2010-02-08T16:35:00.005+03:30

...

!چقدر زیبا

2010-02-06T18:40:00.001+03:30

(( ... به مرده هایی که تن آنها زیر خاک از هم پاشیده شده بود، رشک می بردم. هیچ وقت یک احساس حسادتی به این اندازه در من پیدا نشده بود. به نظرم می آمد که مرگ یک خوشبختی و یک نعمتی است که به آسانی به کسی نمی دهند. ... ))

زنده به گور – صادق هدایت

جای گام های فراوان بر زمین

خارج از شمار

از دویدن های بیهوده