آدرس وبلاگ جدید

http://blacksam.blogfa.com/

...این من

بار دیگر سلام بر زاد روز من

سال ها می گذرند

                     از پس لحظه ها و ساعت ها و روزها

و من

     همچنان همان من غریب، همان من بیهوده، همان من پوچ

تنها فرق منِ این روزها، گرانیست!

منی که تمام منیتش را به نگاهی می فروخت

     اکنون گران می بیند، گران می آید و گران می خواهد

شاید این همان خاصیت لحظه های فراق است،

         تنفر،

               انتقام. 

و سرانجام،

               آسودگی.

!یا سمیع

قبله بیار، می افتم

خاک بیار، می بوسم

ورد بگو، می خوانم

تنها بگو این کبریایی عرش،

گوش هم دارد یا سمیع؟!

باختی

این ضربدر سیاه در کدامین نگاهت خفته بود

که این چنین سوزاند سینه ی کاغذیم

چه سفید ره به آغوشت گشوده بودم

و چه سبز طفلمان را بوسه می زدم

سرخ بودی

سرخ بودی و سرخ ماندی

سرخ بودی و سرخ می مانی

ای بازنده ی زیبایم

ای بازنده ی محبوبم

ای بازنده ی سیاه ...

...

گل سرخم به سطل زباله ای پر پر شد ...

باشد تا کودکی فقیر بخندد با عروسک ها ...

                                          مرهمی شاید، بر اندوه من ...

باشد تا کودکی فقیر گرم شود با آن شال ...

                                           مرهمی شاید، بر سرمای من ...

گل سرخم به سطل زباله ای پر پر شد ...

ماه من

تا صبح خورشید می خواستی و من، چشم به ماه

تا صبح سکوت می نالیدی و من، اشک و آه

تا صبح خواب می بوسیدی و من، گونه ها

روزگار

چشمانم را خواهم بست بر زلالی خیالات قلبم

         و از پس غبار خاکستری سیگار، نگاه می کنم به روزگار

روزگاری که بر نمی تابد شکلات تلخ را

روزگاری که به قتل رسانده است آن کودک بی گناه را

و روزگاری که محبت را در نطفه خفه کرده است

         و دوست داشتن را، به جز وارستگی، معنا



پ.ن : مدت ها پیش نوشته بودمش؛ اما نمی دانم چگونه فراموشش کرده بودم؟!